قضیه‌ جوجه اردک‌ها رو گفتم، یاد بچگی‌هام افتادم. اون وقتا که گرگان زندگی می‌کردیم، یه خونه‌ی پت و پهن داشتیم با یه حیاط توپ. یادمه اینقدر درخت بود تو حیاطش که معمولا میوه‌ی مورد نیازمون رو خودمون تامین می‌کردیم. از همون بچگی هم با این آبجیمون خوره‌ی حیوون بازی بودیم مثل بیشتر بچه‌های شهرستانی، ولی ما یه فرقی داشتیم اونم این بود که به جوجه‌ی اردک و مرغ و این جور چیزا بسنده نمی‌کردیم. هر چی گیرمون میومد نگه می‌داشتیم. شاید باورتون نشه ولی ما حتی برای مدت کوتاهی یه خفاش و یه خارپشت داشتیم! همون موقع بود که اولین بار یه خفاش ماده رو گرفتم دستم (اون موقع فقط ۷ سالم بود و از لحاظ محرمیت مشکلی وجود نداشت)، و چون بر خلاف بیشتر مردم تونسته بودم خفاش رو از نزدیک نزدیک ببینم، بدون اغراق به همه می‌گفتم که قشنگ‌ترین حیونی که دیدم همون بوده! لامصب خمیازه هم می‌کشید!
البته این خارپشت و خفاش خیلی بی ‌معرفت بودن و بی خدافظی رفتن. ولی خوب تجربیات ما باعث شده بود بتونیم کارهای جالبی انجام بدیم. مثلا یک بار موفق شدیم یه جوجه اردک رو به صورت مسالمت‌آمیز در کنار یه گربه بزرگ کنیم. فقط حیف که تو صدا و سیما آشنا نداشتیم که بیان ازمون فیلم بگیرن پخش کنن! خلاصه استعدادامون در نطفه خفه شد! از وقتی هم که اومدیم تهران (من ۱۱ سالم بود) تو این خونه‌های فسقلی دیگه واسه خودمونم جا نبود چه برسه به حیوون! البته چندتا تجربه‌ی ناکام هم اینجا داشتیم که...

بگذریم... خیلی حال داد یاد بچگی‌ها افتادم. اما مثل اینکه کلا از موضوع اصلی پرت شدم، عین این فیلما! غرض از این همه مهملات این بود که دستم به دامنتون! اگه گوشی دسته دو به درد بخور قیمت مناسب دارین که میخواین از شرش خلاص شین، توی بخش نظرات بگید تا بهتون ایمیل بزنم بلکه ماهم بتونیم یه شب راحت بخوابیم! اگرهم ندارین، بازم برین تو قسمت نظرات یه چیزی واسه خودتون بگین.

فعلا با اجازه